Defibrylator Tecnoheart Plus
- Wyjątkowa gotowość operacyjna
- Najpełniejszym wyrazem elastyczności są automatyczne defibrylatory AED.
- Modele te samodzielnie wykonują wszystkie czynności, informując ratownika o działaniach podejmowanych przez urządzenie.
- Wyładowanie jest uruchamiane w sposób SEMI-AUTOMATICO przez operatora, po wcześniejszym ostrzeżeniu głosowym ze strony systemu.

Strategiczne rozmieszczenie urządzenia
Umieszczenie defibrylatorów w taki sposób, aby były dobrze widoczne i łatwo dostępne, to pierwszy krok do skutecznej i szybkiej interwencji.

Skrócenie czasu do podania pierwszego wyładowania
- Celem jest podanie pierwszego wyładowania w ciągu 4 minut.
- TecnoHeart Plus i jego cechy gwarantują wyjątkową gotowość operacyjną.

Defibrylator uniwersalny
- Przełącznik dla dorosłych i dzieci bez konieczności wymiany elektrod
- Defibrylator zaprojektowany do działania zgodnie z wersją 2010 wytycznych ustanowionych przez AHA/ERC w zakresie resuscytacji krążeniowo-oddechowej (CPR) i leczenia stanów nagłych w kardiologii (ECC).

Interwencja prowadzona za pomocą komunikatów głosowych
- Głos prowadzi użytkownika przez cały przebieg interwencji.

Cechy
- Pokrywa: służy do ochrony ikon działania, przycisku trybu pacjenta i przycisku wyładowania.
- Wskaźnik stanu: wskazuje stan urządzenia, temperaturę i poziom naładowania baterii.
- Złącze elektrod: służy do podłączenia elektrod.
- Ikony działania: wskaźnik LED miga na czerwono pod odpowiednią ikoną działania.
- Przełącznik trybu pacjenta: po rozpoznaniu typu pacjenta użytkownik wybiera tryb pacjenta — dla dorosłych lub pediatryczny — za pomocą przełącznika trybu pacjenta.
- Przycisk wyładowania: po zakończeniu przygotowania do wyładowania elektrycznego przycisk wyładowania zacznie migać. Naciśnij przycisk wyładowania, aby podać wyładowanie elektryczne.
- Przycisk przesuwny: służy do otwierania pokrywy; aby włączyć urządzenie, przesuń przycisk w prawo.
- Gniazdo karty SD: karta SD służy do zapisywania danych i aktualizowania oprogramowania sprzętowego AED.
- Port komunikacji na podczerwień: służy do komunikacji z komputerem.

TECNOHEART — URZĄDZENIE RATUJĄCE ŻYCIE
• Komunikaty głosowe: prosta obsługa z asystą.
• Karta SD: archiwizacja przebiegu działań na potrzeby ochrony prawnej.
• Miękkie etui: ochrona przed uderzeniami i zarysowaniami.
• Długotrwała bateria limno2: 5 lat, 200 wyładowań.
• Wskaźnik baterii: umożliwia stałe monitorowanie poziomu naładowania baterii.
• Autotest kluczowych podzespołów: umożliwia utrzymanie urządzenia w sprawności.
• Pomiar impedancji: kontrola prawidłowości kontaktu AED z pacjentem.
• Wyświetlacz: umożliwia odczytanie instrukcji, gdy użytkownik nie może usłyszeć komunikatów głosowych.
• Wyładowanie dwufazowe: wyładowanie elektryczne przepływające przez serce najpierw w jednym, a następnie w przeciwnym kierunku.
• Oprogramowanie heart on: służy do uporządkowanego archiwizowania danych dotyczących użytkowania AED, a także umożliwia aktualizację oprogramowania sprzętowego.
• Wstępnie podłączone elektrody: skracają czas interwencji
• Bateria: 200 wyładowań elektrycznych
• Port komunikacyjny IRDA: umożliwia komunikację między komputerem a defibrylatorem
• Zmienna energia: dorośli (>25 kg), od 185 do 200 J; dzieci

DLACZEGO WARTO MIEĆ DEFIBRYLATOR?
- ETYKA: Etyka to zbiór obiektywnych i racjonalnych podstaw, które pozwalają przypisać ludzkim zachowaniom status deontologiczny, czyli odróżniać zachowania dobre, słuszne lub moralnie dozwolone od tych uznawanych za złe lub moralnie niewłaściwe. Posiadanie odpowiedniego wyposażenia i udostępnianie urządzeń ratujących życie jest wymogiem deontologicznym, który wykracza poza wszelkie inne oceny.
- ŚWIADOMOŚĆ: Świadomość oznacza postrzeganie przez człowieka określonego zdarzenia i jego poznawczą reakcję na nie. Odsetek nagłych zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych stanowi średnio ponad 50% wszystkich zgonów.
- OBOWIĄZEK: Termin „obowiązek”, używany w języku potocznym jako synonim powinności, ma w prawie bardziej szczegółowe znaczenie: określa sytuację prawną podmiotu, który musi zachować się w określony sposób, narzucony przez normę w interesie innych podmiotów. Wiele placówek ma obowiązek posiadania urządzeń ratujących życie; ich posiadanie stało się „de facto” obowiązkiem w placówkach opieki zdrowotnej, w których charakter praktyki zawodowej naraża ludzi na ryzyko sercowo-naczyniowe.

CZYM JEST ZATRZYMANIE KRĄŻENIA?
Zatrzymanie krążenia to nagłe ustanie czynności pompującej serca, które prowadzi do śmierci, jeśli nie zostanie odpowiednio i szybko leczone.
Zatrzymanie krążenia może mieć różne przyczyny, jednak w większości przypadków wynika z choroby niedokrwiennej serca.

Osoba jest ofiarą zatrzymania krążenia i oddychania, gdy:
- jest nieprzytomna;
- nie oddycha spontanicznie (lub oddycha agonalnie — gasping);
- nie można wyczuć tętna na tętnicy szyjnej.

Wystarczy stwierdzenie jednego z tych dwóch objawów, aby rozpocząć sekwencję BLS (Basic Life Support). Chociaż termin
„zatrzymanie krążenia” jest często używany jako synonim nagłej śmierci, lepiej używać go na określenie nagłej utraty czynności serca.
Rzeczywiście, manewry resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RCP), jeśli zostaną podjęte szybko i prawidłowo, mogą odwrócić zatrzymanie krążenia, a tym samym przywrócić pacjenta do życia.
Powszechnie mówi się o zatrzymaniu krążenia, ale poprawniej byłoby mówić o zatrzymaniu krążeniowo-oddechowym (ACR), ponieważ czynności oddechowa i krążeniowa są ze sobą ściśle powiązane, a ustanie jednej z nich szybko prowadzi do ustania drugiej.
Zatrzymanie krążenia jako pierwsze szybko prowadzi do zatrzymania oddychania; odwrotnie, ustanie czynności oddechowej nieuchronnie prowadzi do szybkiego pogorszenia czynności serca, a w konsekwencji do zatrzymania krążenia.
Po nagłym zatrzymaniu krążenia w ciągu 30–45 sekund pojawia się oddech agonalny, bezdech i początek rozszerzania źrenic; w ciągu kolejnych 45 sekund źrenice rozszerzają się całkowicie.
Gdy zdarzeniem pierwotnym jest zatrzymanie oddychania, krew stopniowo ubożeje w tlen, a po kilku minutach dochodzi do asystolii lub migotania komór, a w konsekwencji do ustania czynności pompującej serca.
Jest zatem jasne, że działania resuscytacyjne w obu tych stanach nagłych muszą obejmować zarówno wentylację, jak i krążenie.

CZAS JEST CZYNNIKIEM KRYTYCZNYM
Wiele badań wykazało znaczenie czasu, jaki upływa od momentu zasłabnięcia do defibrylacji, oraz wpływ resuscytacji krążeniowo-oddechowej (CPR) wykonywanej przez osoby obecne na miejscu na przeżycie ofiary migotania komór.
Każda minuta między zasłabnięciem a defibrylacją zmniejsza szanse przeżycia ofiar zatrzymania krążenia i migotania komór od 7 do 100%, jeśli nie jest prowadzona resuscytacja krążeniowo-oddechowa.
Migotanie komór rzadko ustępuje samoistnie.
Niezbędna jest interwencja z użyciem defibrylatora, która może uratować życie.
Upewnij się, że masz go pod ręką, gdy będzie potrzebny.